Penningen zijn een apart medium naast de beeldhouwkunst. Het is geen betaalmiddel zoals velen denken, maar een kunstvorm die in de Renaissance ontstaan is. Carla Klein richt zich hoofdzakelijk op de traditionele penning binnen de cirkel, volgens haar de moeilijkste discipline. Slechts weinigen in Nederland beheersen dit metier. Dat zij haar vak serieus neemt blijkt uit het feit dat zij eens een portretopdracht binnen een maand af moest leveren, een onmogelijke opgave. Meestal omvat zo´n werkcyclus een half- tot een heel jaar, van de eerste schets tot het uiteindelijke portret. Zij heeft toen  afgedwongen het portret later over te mogen maken in eigen tempo.

Carla Klein creëerde in de periode 1993 tot 1998 vijf penningen die geïnspireerd zijn op de Etrusken, het fascinerende volk uit Midden-Italië (1100-90 v.Chr.).  Zij koos vier van de modellen uit het graf van het Banket, Tomba del Triclinio, 480-470 v.Chr., in Tarquinia (Italië) en één afkomstig van het graf van het Doodsbed: Tomba del Letto Funebre (470-460 v.Chr.), eveneens in Tarquinia. 

Op de voorzijde van de eerste penning, die in 1993 ontstond, boetseerde Klein een Danser (afbeelding 1). De jongen, naar links lopend, heeft in de linkerhand een vogel. De cirkelvorm wordt geaccentueerd door een olijftak met vijf bladeren. Als tweede werd in 1994 een Danseres gemaakt (afbeelding 2). De figuur is in een doorschijnend gewaad gekleed en naar links gewend. De rechtervoet is precies midden onder geplaatst; zij danst op blote voeten. Langs de rand is een olijftak gemodelleerd met aan het uiteinde, opnieuw, vijf bladeren. In 1995 creëerde Klein op de derde penning een Dubbelfluitspeler (afbeelding 3), een jongen die de dubbelfluit bespeelt (een soort voorloper van onze hobo). Ook hij is gekleed in een doorschijnend tenue, en loopt naar links. Op de olijftakken zitten vijf vogels, waarvan de twee bovenste een melodie fluiten, twee zijn gezeten op takken in het midden en de onderste pikt aan de olijven. 
 

Een vierde penning, met de titel Jongeman met een paard (afbeelding 4), werd in 1997 ontworpen. De jongen loopt met het paard naar links. Het dier is getuigd en de knaap omvat de hals. Langs de rand is als extra accent een olijftak met zeven hartvormige bladeren geplaatst. Het laatste ontwerp, met de titel Danseres met guirlande (afbeelding 5), ontstond in de winter van 1997/1998. De danseres, die omkijkt, loopt naar rechts en houdt in haar hand een bloemenkrans. De doorschijnende kleding is om het lichaam gedrapeerd en langs de rand zijn drie vogels te zien. De keerzijden (afbeelding 6) van de vijf bronzen penningen zijn identiek. De ontwerpster koos voor vogels en dolfijnen die veelvuldig op de Etruskische schilderingen te zien zijn, vooral in het graf van de Visvangst (Tomba della Caccia e Pesca, ca. 510 v.Chr.).